அரக்கன்
நம் நினைவுக்கு குட எல்லையுண்டு
அனால் கடவுளுக்கு இல்லை ......
நம் அன்பிற்கும் எல்லையுண்டு
அனால் தாய்க்கு இல்லை ......
நம் கடலிற்கு எல்லையுண்டு
அனால் மீனுக்கு இல்லை ......
நம் மூக்கிற்கு எல்லையுண்டு
அனால் சுவாசிக்கும் காற்றுக்கு இல்லை ......
நம் உண்ணவுகு எல்லையுண்டு
அனால் நெல்லிற்கு இல்லை ......
நம் கேட்பதை மட்டும் அளவு இல்லாமல்
தானா கேட்கிறோம் கடவுளிடம் பிறகு என்ன.
மனிதன் தெய்வமாக மாறவேண்டும்
மாறாக அரக்கன் ஆகிறான்
பூக்கள்
பூக்கள் தினமும் பூப்பது உனக்கதான்
அனால் நீ அதை பார்ப்பது இல்லை பாவம்......
உன்னை பார்த்து மகிழ்ச்சி காலையில் மட்டும்தான்,
மாலையில் இல்லை ............
இனி மறுநாள் காலைவரை காதிருக்க வேண்டும்
என்பதை நீனைத்து ஏங்கிய செடி.......
தினமும் நீ எந்த பூவை பறிப்பாய் என்று காத்திருக்கும் இந்த செடி..........
தவழுகையில் இருகரங்களையும்
நீண்ட தூரம் ஆயினும் அனைத்த படி
அவ்விரண்டு கரங்கள்
வாழ்வின் பாதி வரை வந்தது.
திடீர் என்று அவ்விரண்டு கரங்களை விலக்கி
வேறு கரம் உன்னை பிடிக்க வாழ்வின்
மீதிக்காக பற்றினாய்.
வந்த கரம் பத்திரமாய் இங்கு இருக்க
வளர்த்த கரத்தை இங்கே ஏந்தவிட்டது ஏன்
தெருவில் அந்த இருக்கரங்கள் ஏந்திய படி
இப்போதும் உன் நினைவில் வாழ்ந்த படி.......
முதியோர் இல்லம்
பின்பு ஒரு காலம் சுமந்து தம் மக்களை வெயில் மழை காத்து
உன்னையும் ஒரு ஆள் ஆக்கி பார்த்த உன் தந்தையை
நீ பார்க்க தவறியது ஏன் ?
அவர்தம் செய்த தவறு என்ன ?
இடை வந்த உறவு காண நேரம் இருக்கையில்
ஆதியான உறவு காண நேரம் இல்லையா ?
இல்லத்தின் பெரியவர் என்ற மரியாதை போய்
முதியோர் இல்லம் என்ற சிறையில் அடைத்தது
ஏன் ?
முதியோர் இல்லம்
பின்பு ஒரு காலம் சுமந்து தம் மக்களை வெயில் மழை காத்து
உன்னையும் ஒரு ஆள் ஆக்கி பார்த்த உன் தந்தையை
நீ பார்க்க தவறியது ஏன் ?
அவர்தம் செய்த தவறு என்ன ?
இடை வந்த உறவு காண நேரம் இருக்கையில்
ஆதியான உறவு காண நேரம் இல்லையா ?
இல்லத்தின் பெரியவர் என்ற மரியாதை போய்
முதியோர் இல்லம் என்ற சிறையில் அடைத்தது
ஏன் ?
நிலவின் ஒளியை கண்டு
நிலவின் ஒளியை கண்டு
பூக்கும் பூக்கள் கண்டு
இப்படியாக எல்லாவற்றையும் கண்டு
வியந்தேன் உன்னை காண்பதற்கு முன் .
வியந்த எல்லாவற்றையும் வெறுத்தேன் கண்ட பின்.
வியந்தது சரியா வெறுத்தது தவறா
என் குறையா நான் உன்னை பார்த்த பிழையா ......
யார் சொல்வார்கள் தீர்ப்பை
அல்லது நீயே சொல்லிவிடு விடையை.
Subscribe to:
Posts (Atom)